ΒΗΜΑ ΜΑΘΗΤΩΝ

Μαθηματικά και Λογοτεχνία

Γράφτηκε από ΚατάTείχη

2018- Έτος Μαθηματικών

Κύκλος – Σημείο – Ευθεία: Αφηγήματα από τη Γεωμετρία

 

Η διδασκαλία είναι Έρωτας

Αγαπημένο μου Ημερολόγιο,

Δεν μου έφτανε η χτεσινή μου αποτυχία, σήμερα η μαθηματικός μας με σήκωσε στον πίνακα για να λύσω την άσκηση. Αδιάβαστος, καθώς ήμουν, αφού σκεφτόμουν το κορίτσι μου όλο το βράδυ, ξεκίνησα να κάνω ότι μου κατέβει στο κεφάλι μήπως πετύχω κάτι στην τύχη. Δεν στάθηκα τυχερός καθώς δεν πέτυχα τίποτα, με αποτέλεσμα να μου πει να κάτσω στη θέση μου. Υποπτευόμενη τη βαρεμάρα που επικρατούσε στη τάξη, η καθηγήτρια σχεδίασε τρεις κύκλους στον πίνακα και μας είπε: φανταστείτε ότι έρχεται μία ευθεία μεσ’  την τάξη. «Τι μας λέει τώρα αυτή», σκέφτηκα! «Κυρία, κυρία», φώναξε η Μαρία. «Οι κύκλοι είναι σα ν’ αφηγούνται μια ερωτική ιστορία», είπε στη μαθηματικό. Εγώ, ακούγοντας το, ξαφνικά ξύπνησα από τον ερωτικό μου λήθαργο και συνέδεσα αυτή τη βαρετή στιγμή στην τάξη με το κορίτσι μου. Η ιστορία αγάπης μας ταίριαζε απόλυτα με τις αφηγήσεις της μαθηματικού μας για τις σχέσεις ευθείας και κύκλου. Ο πρώτος κύκλος είχε την ευθεία σε διάσταση και θυμήθηκα την πρώτη φορά που κοιταχτήκαμε. Το γαλλικό μου ταμπεραμέντο την κέρδισε αμέσως. Ο δεύτερος κύκλος είχε την ευθεία να εφάπτεται σ’ αυτόν και μου θύμισε την πρώτη φορά που την αγκάλιασα. Ο 3ος κύκλος είχε την ευθεία σαν διάμετρο. Αυτός ήταν ο αγαπημένος μου διότι μου θύμισε την πρώτη φορά που γίναμε ένα, την πρώτη φορά που οι καρδιές μας ακούμπησαν η μία την άλλη. Το κορίτσι μου με το φωτεινό όνομα. Με οδηγεί σε μια νέα κατεύθυνση, με οδηγεί στο δρόμο των Μαθηματικών που πριν από ένα μήνα  δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα τον λάτρευα.

Με αγάπη

Ζοζέ

 

Η διδασκαλία είναι Έρωτας – Παραμύθι  από την ομάδα μαθητών του Γ3

Μια φορά κι έναν καιρό σ’ ένα σχολείο πολύ μακρινό από το δικό μας, στην τάξη του Α3 ζούσε μια ευθεία. Πάνω στον πίνακα ήταν ζωγραφισμένη ανάμεσα σε τρεις κύκλους. Ένα μουντό Δευτεριάτικο πρωϊνό, ώρα 8 π.μ., η ευθεία πήρε μια μεγάλη απόφαση. Καθώς είχε βαρεθεί τους κύκλους του πίνακά της αποφάσισε να γνωρίσει τον κόσμο. Όσο περίεργο και να σας φαίνεται, η ευθεία πήδηξε από τον πίνακα, βγήκε από την τάξη της και άρχισε να κάνει βόλτες στο χώρο του σχολείου. Μέσα από μία αίθουσα άκουσε φωνές από παιδιά.  Αυτή η ήσυχη φασαρία της κίνησε το ενδιαφέρον και την έκανε ν’ ανοίξει την πόρτα και να μπει στη νέα αίθουσα. Όλα τα βλέμματα στράφηκαν επάνω της . Δεν έδωσε πολύ σημασία γιατί παρατήρησε στον πίνακα τρεις κύκλους, πιο όμορφους από τους προηγούμενους. Ο ένας ήταν τόσο στρόγγυλος όσο μια μπάλα και έμοιαζε σαν να καθρεπτίζεται από καθρέπτη. Ο άλλος δεν ήταν τόσο στρόγγυλος, έμοιαζε σαν αβγό. Και ο τελευταίος ήταν ελλειπτικός κύκλος, ανοιχτός όπως λένε τα παιδιά. Ανέβηκε στον πίνακα και άρχισε να ψάχνει το άλλο της μισό. Ενθουσιάστηκε με την εμφάνιση του πρώτου αλλά η τελειότητά του τον έκανε «ψωνάρα», η συμπεριφορά του δεν της άρεσε και έτσι πήγε στον επόμενο. Ο δεύτερος δεν έμοιαζε καθόλου με τον πρώτο, αλλά ήταν τόσο αδιάφορος γι’ αυτήν που την ξενέρωσε! Ο τρίτος όμως μπορεί να μην ήταν τέλειος, να μην ήταν καλοσχηματισμένος, αλλά  ήταν αυτός που έψαχνε. Η γλυκύτητά του και ο ρομαντισμός  του την ξετρέλανε. Έτσι από το κενό που ήταν ανοιχτός ο κύκλος μπήκε μέσα κι έμεινε στο κέντρο. Ο κύκλος έκλεισε κι έγινε τέλειος, ολοκληρωμένος. Μια μαθήτρια είπε πως η ζωγραφιά στον πίνακα είναι σαν τον έρωτα. Όντως έτσι ήταν. Χτύπησε το κουδούνι. Τα παιδιά ξεχύθηκαν στην αυλή και η ευθεία με τους κύκλους μείνανε στην άδεια αίθουσα!

Σχετικά με τον αρθρογράφο

ΚατάTείχη

Αφήστε Σχόλιο